Skip to main navigation Skip to main content Skip to page footer

Τμήμα Θεατρικών Σπουδών

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ι

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ι

Παραστασιογραφία και τεκμηρίωση των παραστάσεων του αρχαίου ελληνικού δράματος στην Ελλάδα – Ψηφιοποίηση σχετικού οπτικοακουστικού υλικού

1992–2002Περίοδος συμπλήρωσης του αρχείου παραστάσεων
ΕΑΔΦορέας υλοποίησης και λειτουργίας του έργου
ΨηφιοποίησηΤεκμηρίωση και διάσωση οπτικοακουστικού υλικού

Ταυτότητα έργου

  • Επιστημονικός υπεύθυνος: Πλάτων Μαυρομούστακος, καθηγητής
  • Ερευνητική ομάδα: Αγνή Μουζενίδου, Ευανθία Στεφανή, Γρηγόρης Ιωαννίδης, Ιωάννα Ρεμεδιάκη, Αγγελική Ζάχου, Γιώργος Καρακίτσος
  • Φορέας υλοποίησης: Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος και Θεατρολογικής Έρευνας (ΕΑΔ)
  • Αντικείμενο: παραστασιογραφία, τεκμηρίωση και ψηφιοποίηση παραστάσεων αρχαίου ελληνικού δράματος στην Ελλάδα

Αντικείμενο και μεθοδολογία

Το έργο επικεντρώθηκε στη συγκρότηση βάσης δεδομένων όλων των ελληνικών παραστάσεων αρχαίου δράματος, ακολουθώντας εγκεκριμένα επιστημονικά πρότυπα τεκμηρίωσης και μηχανογράφησης, με στόχο την πλήρη ηλεκτρονική καταγραφή και τη διάσωση των σχετικών τεκμηρίων.

Στους βασικούς άξονες του έργου περιλαμβάνονταν ο σχεδιασμός της βάσης δεδομένων, η ανάπτυξη εφαρμογών επικοινωνίας με άλλες βάσεις, η ψηφιοποίηση αρχειακού και ιδιαίτερα οπτικοακουστικού υλικού, η συμπλήρωση του υπάρχοντος αρχείου με παραστάσεις της περιόδου 1992–2002, καθώς και ο έλεγχος και η τεκμηρίωση των παλαιότερων καταγραφών.

Αποτελέσματα

  • Συμπλήρωση του Αρχείου Παραστάσεων Αρχαίου Ελληνικού Δράματος του ΕΑΔ με παραστάσεις της περιόδου 1992–2002
  • Έλεγχος και επικαιροποίηση των δεδομένων για τις παραστάσεις προηγούμενων ετών
  • Ηλεκτρονική τεκμηρίωση με αυστηρά καθορισμένη και τυποποιημένη μεθοδολογία
  • Μηχανογράφηση και ψηφιοποίηση υπαρχόντων αρχείων σχετικών με παραστάσεις
  • Δημιουργία υλικού αξιοποιήσιμου για μελλοντικές, ιδίως ηλεκτρονικές, δημοσιεύσεις

Σημασία του έργου

Μέσα από τη συστηματική τεκμηρίωση και ψηφιοποίηση, το έργο δημιούργησε προϋποθέσεις για βαθύτερη κατανόηση της σκηνικής πρόσληψης του αρχαίου ελληνικού δράματος στην Ελλάδα και διεθνώς, ενίσχυσε τη διεπιστημονική συνεργασία και υποστήριξε τη χρήση αλληλεπιδραστικής οπτικοακουστικής τεχνολογίας στην έρευνα και τη διδασκαλία.