Αρχική » Ερευνα » Εκδόσεις » Παραρτήματα «Παραβάσεως» » Πρακτικά συνεδρίων

Πρακτικά συνεδρίων

1) Θεατρική τέχνη και παιδί: Προοπτικές της θεατρικής παιδείας στο σχολείο. Πρακτικά ημερίδας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Οργάνωση – Συντονισμός: Κέντρο Τέχνης Παιδιού. Αθήνα: Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών 1996. [68] σ.
Πρόκειται για μια πολυγραφημένη μορφή πρακτικών της ημερίδας που οργανώθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Αθηναίων τον Ιανουάριο του 1996.
Χαιρετισμός εκπροσώπου Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πα-
νεπιστημίου Αθηνών, σ. 3.

Περιεχόμενα

Χαιρετισμός εκπροσώπου Κέντρου Τέχνης Παιδιού, σ. 4.
Χαιρετισμός εκπροσώπου Kraft Jacobs Suchard/Παυλίδης, σ. 5.
Βάλτερ Πούχνερ: Το θέατρο στο σχολείο, σ. 6-28.
Χαρά Μπακονικόλα – Γεωργοπούλου: Η συμβολή της θεατρικής παιδείας στην καλλιέργεια του παιδιού και του εφήβου, σ. 29-44.
Απόστολος Μαγουλιώτης: Το κουκλοθέατρο στην εκπαίδευση, σ. 42-44.
Έλλη Βοζικιάδου: Το παιδικό θέατρο, σ. 45-47.
Αντώνης Διαμαντής: Η σχέση του ηθοποιού με το μικρό θεατή, σ. 48-49.
Γωγώ Βαρζελιώτη: Εμπειρίες στο σχολείο, σ. 50-52.
Ελευθερία Γιαννέλου: Το θέατρο στο σχολείο, σ. 53-57.
Αύρα Ξεπαπαδάκου: Μεθόδευση της εισαγωγής του μαθήματος του θεάτρου στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σ. 58-64.
Δήμητρα Κουντζούλα: Γνωριμία με το Κέντρο Τέχνης Παιδιού, σ. 65-68.

2) Το Ελληνικό Θέατρο από τον 17ο στον 20ό αιώνα: Πρακτικά του Α΄ Πανελλήνιου Θεατρολογικού Συνεδρίου. Επιμέλεια: Ιωσήφ Βιβιλάκης, Αθήνα: Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εκδόσεις Ergo 2002. 396 σ.

Περιεχόμενα
Πρόγραμμα Συνεδρίου, σ. 9-12.
Κατάλογος Συνέδρων, σ. 13.
Γιάννης Σιδέρης, σ. 16.
Προσφώνηση από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Aθηνών καθηγητή κ. Kωνσταντίνο Δημόπουλο, σ. 19.
Προσφώνηση από τον Πρόεδρο του Tμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Aθηνών καθηγητή κ. Σπύρο Α. Ευαγγελάτο, σ. 21-22.
Εναρκτήριες ομιλίες
Βάλτερ Πούχνερ: H νέα εικόνα της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, όπως διαμορφώθηκε από τις θεατρολογικές έρευνες των τελευταίων 25 χρόνων, σ. 25-32.
Σπύρος A. Eυαγγελάτος: Yπάρχει «συνέχεια» στη νεοελληνική θεατρική ιστορία; (1590 περ.–1990 περ.), σ. 33-47.

Από τις απαρχές έως τον 19ο αιώνα.
Πλάτων Mαυρομούστακος: Προβλήματα κατασκευής μιας ιστορίας του θεάτρου: Το παράδειγμα του Γιάννη Σιδέρη, σ. 39-47.

Άννα Ταμπάκη: Συνέχειες και τομές: Σκέψεις για την «περιοδολόγηση» του νεοελληνικού θεάτρου (17ος–19ος αι.), σ. 49-55.
Tασούλα Mαρκομιχελάκη: Mυστικά και ψέματα: Ξανακοιτάζοντας την πλοκή των κρητικών αναγεννησιακών κωμωδιών, σ. 57-68.
Iωσήφ Bιβιλάκης: Aυξεντιανός μετανοημένος: Mια πολίτικη κωμωδία του 18ου αιώνα, σ. 69-80.
Θόδωρος Xατζηπανταζής: O ιδιόμορφος χαρακτήρας του Διαφωτισμού στο ελληνικό θέατρο, σ. 81-88.
Δημήτρης Σπάθης: Η επτανησιακή συμβολή στη θεμελίωση της νεοελληνικής σκηνής και ο Αντώνιος Μανούσος, σ. 89-106.
Αντιγόνη Μανασσή: Xυδαιοαριστοκρατομαχία. Η ελληνική δραματουργία την τελευταία εικοσαετία του 19ου αιώνα (1880-1900). Τυπωμένα ελληνικά θεατρικά έργα, σ. 107-119.
Xρυσόθεμις Σταματοπούλου-Bασιλάκου: Πολιτικές μονόπρακτες κωμωδίες του 19ου αι: Μια πρώτη προσέγγιση, σ. 121-132.
Γεωργία Λαδογιάννη: H μεταφρασμένη μονόπρακτη κωμωδία του 19ου αιώνα, σ. 133-142.
Κυριακή Πετράκου: Oι κλασικο–ρομαντικές αντιφάσεις του Σπυρίδωνος Bασιλειάδη, σ. 143-157.
Aντρέας Δημητριάδης: O ηθοποιός Bασίλειος Aνδρονόπουλος (1838;– 1892), σ. 159-168.
Pέα Γρηγορίου: O Δημήτριος Kορομηλάς και η πορεία προς το αστικό δράμα στο νεοελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα, σ. 169-175.
Eυαγγελία Ανδριτσάνου: Θέατρο, δημοσιογραφία και πολιτική στο β΄μισό του 19ου αιώνα: Η επεισοδιακή παράσταση του Pαμπαγά από το θίασο «Mένανδρο» του Δ. Tαβουλάρη, σ. 177-184.
Ηρώ Κατσιώτη: H «τύχη» της Γκόλφως, σ. 185-206.

Το θέατρο των ιδεών
Kώστας Ασημακόπουλος: O θεατρικός Ξενόπουλος., σ. 209-212.
Ευσεβία Χασάπη–Χριστοδούλου: Ο Νουμάς και το θέατρο, σ. 213-225.
Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Η Γαλάτεια Καζαντζάκη και η λαϊκή παράδοση, σ. 227-233.
Ιωάννα Παπαγεωργίου: Eπιρροές της ευρωπαϊκής θεωρίας του δεκάτου ενάτου και αρχών του εικοστού αιώνα στη Θυσία του Nίκου Kαζαντζάκη, σ. 235-242.

Ο Μεσοπόλεμος
Nικηφόρος Παπανδρέου: Zητούμενα της έρευνας για τη θεατρική ιστορία της Θεσσαλονίκης, σ. 245-252 .
Λίλα Mαράκα: Το θέατρο της επιθεώρησης στη μεταβατική περί-
οδο των μέσων της δεκαετίας του ’20 και το Ρωμέικο του Μιλτιάδη Λιδωρίκη, σ. 253-261.
Άννα Σταυρακοπούλου: Παράδοση και ανανέωση : Ο καραγκιοζοπαίχτης Ντίνος Θεοδωρόπουλος στην Πάτρα της δεκαετίας του 1930, σ. 263-274.
Αρετή Βασιλείου: H αναβίωση του κρητοεπτανησιακού θεάτρου στο Mεσοπόλεμο, σ. 275-288.
Aντώνης Γλυτζουρής: O Nικολάι Eβρέινωφ και η πρόσληψη του
«θεατρινισμού» του στο ελληνικό θέατρο του Mεσοπολέμου, σ. 289-299.

Το μεταπολεμικό θέατρο
Aφροδίτη Σιβετίδου: Η μεταγραφή του μύθου της Ηλέκτρας στο νεοελληνικό θέατρο, σ. 303-310.
Aγνή Mουζενίδου: O θίασος των Eνωμένων Kαλλιτεχνών, σ. 311-323.
Γιώργος Xριστοφιλάκης: «Eλληνικό Λαϊκό Θέατρο» – Mάνος Kατράκης, σ. 325-329.
Xαρά Mπακονικόλα–Γεωργοπούλου: Oι παρόντες νεκροί στο θέατρο του Παύλου Mάτεσι, σ. 331-335.
Aνδρέας Zάκας: Tο νεοελληνικό θέατρο στη σύγχρονη εκπαίδευση, σ. 337-344.
Mαρία Mαυρογένη: H ένταξη της αρχαίας κωμωδίας στα Φεστιβάλ Aθηνών και Eπιδαύρου: Το άλυτο πρόβλημα του Aριστοφάνη, σ. 345-355.
Mαρία Λαμπαδαρίδου–Πόθου: Αναφορά στο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη, σ. 357-361.
Kώστας Γεωργουσόπουλος: H ελληνική μεταπολεμική φαρσοκωμωδία: Είδος μεικτό και νόμιμο;, σ. 363-368.
Ελίζα Άννα Δελβερούδη: «Eκ των στυλοβατών του καταστήμα-
τος»: O Xρήστος Γιαννακόπουλος, ο Aλέκος Σακελλάριος και η μεταπολεμική κωμωδία, σ. 369-376. .
Γιώργος Π. Πεφάνης: H ελληνική δραματουργία στις δεκαετίες ’80 και ’90 (1980–1998): Tάσεις, σταθμοί και προοπτικές, σ. 377-392.

3) Διαδικασίες πρόσληψης στην ιστορία της ελληνικής δραματουρ-
γίας από την Αναγέννηση ως σήμερα. Πρακτικά Β΄ Πανελληνίου
Θεατρολογικού Συνεδρίου.
Επιμέλεια: Κωνστάντζα Γεωργακάκη.
Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εκδόσεις Ergo 2004. 332 σ.

Περιεχόμενα
Πρόγραμμα Συνεδρίου, σ. 9-13.
Κατάλογος Συνέδρων, σ. 15.
Φώτος Πολίτης (1890-1934), σ. 18.
Προσφώνηση από τον Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του
Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητή Θεοδόσιο Πελεγρίνη, σ. 21.
Προσφώνηση από τον Πρόεδρο του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Καθηγητή Σπύρο Α. Ευαγγελάτο, σ. 23.

Εναρκτήριες Ομιλίες
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος: Ο «αρχαίος ελληνικός κόσμος» σε έργα του Σαίξπηρ, σ. 25-27.
Βάλτερ Πούχνερ: Το νεοελληνικό θέατρο-θέατρο ευρωπαϊκό. Μια πρώτη συγκριτική σύνθεση των προσληπτικών διαδικασιών στη νέα εικόνα της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου, σ. 29-38.

Συνεδρία πρώτη
Βάλτερ Πούχνερ: Για μια τυπολογία απηχήσεων και χρήσεων του Κρητικού θεάτρου σε δραματικά κείμενα του 17ου και 18ου αιώνα, σ. 39-51.
Ιωάννα Γεωργιάδη: Ρομαντικά στοιχεία στο θεατρικό έργο του Ιωάννη Ζαμπέλιου, σ. 53-58.

Συνεδρία δεύτερη
Θόδωρος Χατζηπανταζής: Ο ιδιόμορφος χαρακτήρας του ρομαντισμού στο ελληνικό θέατρο, σ. 59-68.
Κωνσταντίνα Ριτσάτου: Ραγκαβής και Σίλλερ: μια μαθητεία στο γερμανικό ρομαντισμό, σ. 69-79.
Ευανθία Ε. Στιβανάκη: Παναγιώτης Συνοδινός και Ανδρέας Ρηγόπουλος. Δυο ρομαντικοί θεατρικοί συγγραφείς στην Πάτρα του 19ου αιώνα, σ. 81-92.
Λίλα Μαράκα: Παρουσία και υποδοχή του δραματικού έργου του Φρειδερίκου Σίλλερ στη νεώτερη ελληνική σκηνή. Η είσοδος: Ραδιουργία και έρως. Αθήνα 1857, σ. 93-107.

Συνεδρία τρίτη
Κωνστάντζα Γεωργακάκη: «Θέατρον ουχί Ιταλιωτισσών σειρήνων αλλά... θέατρον ελληνικόν». Η προβληματική λειτουργία του Εθνικού θεάτρου στη Ελλάδα τον 19ο αιώνα, σ. 109-120.
Άννα Ταμπάκη: Ο Τοξότης του Θεόδωρου Ορφανίδη: μια συζήτηση για το ιταλικό μελόδραμα, σ. 121-127.
Γιώργης Χριστοφιλάκης: Σοφοκλής Καρύδης και Μιχάλης Χουρμούζης: Δυο πρωτοπόροι που γνώριζαν τα εξ Ευρώπης ρεύματα αλλά δεν χρωστούνε δανεικά, σ. 129-132.
Τηλέμαχος Μουδατσάκις: Η πρόσληψη του Μολιέρου το 19ο αιώνα στην Ελλάδα. Η περίπτωση των Précieusess Ridicules και η διασκευή τους από το Λάκωνα, σ. 133-143.

Συνεδρία τέταρτη
Κωνσταντίνα Γεωργιάδη: Από τον Μολιέρο…στον Λαμπίς, σ. 145-154.
Ιωάννα Ρεμεδιάκη: Η πρώτη παράσταση της Αντιγόνης στην Ελλάδα και την Γερμανία. Μεταφραστικές και άλλες σχέσεις, σ. 155-161.
Έλενα Πατρικίου: Τα ανομολόγητα δάνεια. Οι πρώτες προσλήψεις δυτικοευρωπαϊκών φιλολογικών και αισθητικών ερμηνειών της τραγωδίας από την νεοελληνική διανόηση και το νεοελληνικό θέατρο, σ. 163-173.

Χρυσόθεμις Σταματοπούλου-Βασιλάκου: Η πρόσληψη της ευρωπαϊκής δραματουργίας στην καθ’ ημάς Ανατολή. Μεταφράσεις-Εκδόσεις: μια συνολική εκτίμηση, σ. 175-187.

Συνεδρία πέμπτη
Αντρέας Δημητριάδης: Ευρωπαίοι πρωταγωνιστές στην Αθήνα. Η επίδρασή τους στο νεοελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα, σ. 189-196.
Δημήτρης Σπάθης: Ελληνικοί και ξένοι περιοδεύοντες θίασοι τον 19ο αιώνα. Οι συνέπειες μιας συνάντησης, σ. 197-206.
Αντώνης Γλυτζουρής: «…την περιπλανωμένην ταύτην ιέρειαν της Τέχνης…». Μοντέρνα δραματουργία και ξένες βεντέτες στην Αθήνα στο γύρισμα του αιώνα, σ. 207-221.

Συνεδρία έκτη
Ηρώ Κατσιώτη: Οι ερωτευμένοι μυλωνάδες: «κωμωδία γνωστή και εις άκρον αστεία», σ. 223-238.
Ρέα Γρηγορίου: Ο Δ. Κορομηλάς και το ευρωπαϊκό θέατρο της εποχής του, σ. 239-244.
Κάτια Αρφαρά: Δεν παίζουν με τη φωτιά: νέα στοιχεία για την πρόσληψη του Στρίντμπεργκ στην Ελλάδα, σ. 245-250.

Συνεδρία έβδομη
Ιωάννα Παπαγεωργίου: Η καθιέρωση του βουλεβάρτου στην ελληνική σκηνή της Αθήνας και ο ρόλος του θεάτρου Νεαπόλεως (1899-1902), σ. 251-264.
Μαρία Μαυρογένη: Βουλεβάρτο και αττική κωμωδία, σ. 265-273.
Αικατερίνη Κοντεκάκη: Η Κυβέλη και η «μεταγραφή» του γαλλικού βουλεβάρτου στην Ελλάδα την περίοδο 1908-1929, σ. 275-280.
Άννα Σταυρακοπούλου: Μολιέρος και Καραγκιόζης: Ο Γιατρός με το στανιό και η τύχη του στο νεοελληνικό θέατρο σκιών, σ. 281-289.

Συνεδρία όγδοη
Πλάτων Μαυρομούστακος: Συγγένειες εκλεκτικές και μη: η σκηνοθεσία του αρχαίου δράματος κατά τη δεκαετία του ’30, σ. 291-302.
Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Η πρόσληψη του Ίψεν στο ελληνικό θέατρο του Μεσοπολέμου, σ. 303-322.
Ιωσήφ Βιβιλάκης – Ιφιγένεια Μποτουροπούλου: Ο Φώτης Κόντογλου μεταφραστής του Μολιέρου, σ. 323- 334.

Συνεδρία ένατη
Αρετή Βασιλείου: Η επίδραση του ευρωπαϊκού κινηματογράφου στο δραματολόγιο των αθηναϊκών θιάσων του Μεσοπολέμου, σ. 335-345.
Γρηγόρης Ιωαννίδης: Οι παραστάσεις του ξένου δραματολογίου στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1942-1962. Μερικά στατιστικά αποτελέσματα, σ. 347-361.
Κώστας Ασημακόπουλος: Ion Luca Caragiale, πρωτοπόρος του Ρουμανικού θεάτρου και παραστάσεις έργων του στην Ελλάδα-150 χρόνια από τη γέννησή του, σ. 363-366.
Δηώ Καγγελάρη: Όροι του «μοντέρνου» στη νεοελληνική σκηνή, σ. 367-373.

Συνεδρία δέκατη
Αγνή Μουζενίδου: Σκηνική προσέγγιση του Σαίξπηρ στα Κρατικά Θέατρα: Το όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, σ. 375-391.
Κυριακή Πετράκου: Ο υπαρξισμός στο μεταπολεμικό ελληνικό θέατρο, σ. 393-410.
Έφη Βαφειάδη: Η συμβολή του θιάσου «Πειραματική Σκηνή – Θέατρο Τσέπης» (1959-1962) στη γνωριμία με το θέατρο του παραλόγου, σ. 411-420.
Νικηφόρος Παπανδρέου: Ο Μπέκετ στη Θεσσαλονίκη, σ. 421-427.
Χρήστος Σαμουηλίδης: Έλληνες πρωτοποριακοί συγγραφείς που θήτευσαν στο πρωτοποριακό «Θέατρο του Παραλόγου» (1960-1980), σ. 429-447.

Συνεδρία ενδέκατη
Γεώργιος Μάρδας: Οι επιδράσεις του Θεάτρου του Παραλόγου (Σ. Μπέκετ-Ε. Ιονέσκο) σε Έλληνες συγγραφείς της δικτατορίας, σ. 449-456.
Αφροδίτη Σιβετίδου: Θέατρο της εκτροπής: Η αναγγελία του
Γιώργου Βέλτσου και Η καταιγίδα του Στρίντμπεργκ, σ. 457-464.
Χαρά Μπακονικόλα: Dramatis personae του ευρωπαϊκού θεάτρου στο σύγχρονο ελληνικό έργο, σ. 464-470.
Πατρίσια Κόκκορη: Πρόσληψη-Παραγωγή-Πολιτική: Συμπτώματα στην Πόλη της Λούλας Αναγνωστάκη, σ. 471-480.

Συνεδρία δωδέκατη
Γιώργος Πεφάνης: Η δραματουργία του Ιάκωβου Καμπανέλλη και το δυτικό θέατρο: η περίπτωση του Luigi Pirandello, σ. 481-497.
Πολυξένη Μπενάκη: Η πρόσληψη του θεάτρου του Μαριβώ στην Ελλάδα και η επιρροή του στο έργο του Στάικου, σ. 499-508.
Δημήτρης Τσατσούλης: Μεταμοντέρνα «γραφή» στη νεοελληνική σκηνή, σ. 509-524.
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος: Φώτος Πολίτης, σ. 525-527.

4) Ελληνική Σκηνογραφία-Ενδυματολογία. Επιμέλεια: Αγνή Τ. Μουζενίδου. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2002. 196 σ.
Πρακτικά της ημερίδας, που οργανώθηκε από το ΤΘΣ στις 30 Απριλίου 1999 στο πλαίσιο της έκθεσης «Έλληνες Σκηνογράφοι-Ενδυματολόγοι και Αρχαίο Δράμα».

Περιεχόμενα
Πρόγραμμα ημερίδας, σ. 7-8.
Πρόλογος, σ. 9.
Για την έκδοση, σ. 11-12.
Βάλτερ Πούχνερ: Έναρξη εργασιών ημερίδας, σ. 13-14.
Πλάτων Μαυρομούστακος: Οι παραστάσεις του Αρχαίου Δράματος στη Νεώτερη εποχή: Μια πρώτη αποτίμηση, σ. 15-29.
Ιωάννα Παπαντωνίου: Μια πορεία στο θέατρο, σ. 30-33.
Κάτια Αρφαρά: Από τον Πλούτο στον Οιδίποδα Τύραννο. Ο Γιάννης Μόραλης και το αρχαίο δράμα, σ. 34-42.
Κατερίνα Π. Δεμέστιχα: Το αρχαίο δράμα και ο Γιάννης Τσαρούχης, σ. 43-53.
Μαρία Μαυρογένη: Νεφέλες, 1951, Η σκευή και τα προσωπεία στην πρώτη παράσταση αττικής κωμωδίας από το Εθνικό Θέατρο, σ. 54-71.
Ελένη Βακαλό: Ο Γιώργος Βακαλό και οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, σ. 72-75.
Παρεμβάσεις, σ. 76-79.
Παύλος Μαντούδης: Ζητήματα σκηνογραφίας και ενδυματολογίας, σ. 80-84.
Απόστολος Βέττας: Ο ανοιχτός χώρος στο νεοελληνικό θέατρο, σ. 85-93.
Ρένα Γεωργιάδου: Η μεταφορά της πραγματικότητας μιας εποχής στη σκηνογραφία και το κοστούμι, σ. 94-99.
Ελένη Δ. Γουλή: Τα έργα της κρητικής Αναγέννησης στη σκηνή: επαναπροσδιορίζοντας της ελληνικότητα, σ. 100-117.
Ιωάννα Ρεμεδιάκη: Η σκηνογραφική περιπέτεια του Ματωμένου Γάμου στην Ελλάδα (1948-1995), σ. 118-127.
Αντώνης Γλυτζουρής: Εύα Πάλμερ-Σικελιανού και Αντώνης Φωκάς: Η κοσμική ερασιτεχνία, ο αισθητισμός και οι απαρχές της ενδυματολογίας στο νεοελληνικό θέατρο, σ. 128-142.
Ίλια Λακίδου: Η σκηνογραφική και ενδυματολογική προσφορά του Σπύρου Βασιλείου, σ. 143-151.
Συζήτηση, σ. 152-160.
Ελένη Φεσσά-Εμμανουήλ: Κείμενο ξενάγησης στην έκθεση: «Έλληνες Σκηνογράφοι – Ενδυματολόγοι και Αρχαίο Δράμα», σ. 161-177.
Παράρτημα:.
Εικονογραφικό υλικό, σ. 179-195.
Πηγές εικονογράφησης, σ. 196.

5) Ο Σικελιανός και το θέατρο. Επιμέλεια: Κυριακή Πετράκου & Αγνή Τ. Μουζενίδου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα 2003. 176 σ.
Πρακτικά της ημερίδας, που οργανώθηκε από το ΤΘΣ στις 17
Δεκεμβρίου 2001 για την επέτειο των 50 χρόνων από τον θάνατο του
Άγγελου Σικελιανού.

Περιεχόμενα
Πρόλογος, σ. 11-13.
Μαντώ Μαλάμου: Μύθος και ιστορία στο θέατρο του Σικελιανού, σ. 15-27.
Βρασίδας Καραλής: Ο Χριστός στη Ρώμη του Άγγελου Σικελιανού: μια πρόταση ανάγνωσης και τοποθέτησης, σ. 29-45.
Μιχάλης Πιερής: Για τη δραματική ταυτότητα του έργου Χριστός λυόμενος ή Ο Θάνατος του Διγενή του Άγγελου Σικελιανού, σ. 47-53.
Κώστας Γεωργουσόπουλος: Ο Θάνατος του Διγενή, σ. 55-61.
Βάλτερ Πούχνερ: Η συνέχιση των Δελφικών Γιορτών. Η υπαίθρια παράσταση του Διθυράμβου του Ρόδου του Άγγελου Σικελιανού, στο λόφο του Φιλοπάππου, στις 24 Απριλίου 1933, σ. 63-86.
Κυριακή Πετράκου: Η πρόσληψη των παραστάσεων των έργων του Σικελιανού, σ. 87-109.
Λία Παπαδάκη: Η μόδα της αναβίωσης του υπαιθρίου θεάτρου και η «Δελφική προσπάθεια», σ. 111-126.
Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Οι Δελφικές Γιορτές και η θεατρική κριτική της εποχής, σ. 127-144.
Άννα Συνοδινού, Ηθοποιός: Η εμπειρία μιας ηθοποιού από τον ρόλο της Σίβυλλας, σ. 145-158.
Παράρτημα φωτογραφιών, σ. 159-175.

6) Δημήτριος Ν. Βερναρδάκης, η ζωή και το έργο του. Επιμέλεια: Γρηγόρης Ιωαννίδης. Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2009. 198 σ.
Πρακτικά της ημερίδας, που οργανώθηκε από το ΤΘΣ στις 10 Οκτωβρίου 2007 για να τιμηθεί ο συγγραφέας, καθηγητής γενικής ιστορίας και φιλολογίας Δημήτριος Ν. Βερναρδάκης.

Περιεχόμενα
Πρόγραμμα Ημερίδας, σ. 7-9.
Κατάλογος Συνέδρων, σ. 11.
Χαιρετισμός Αντιπρύτανη Καθηγητή κ. Ι. Καράκωστα, σ. 13.
Χαιρετισμός Κοσμήτορος Καθηγήτριας κ. Μ. Θωμαδάκη, σ. 15-16.
Παναγιώτης Βερναρδάκης: Εισαγωγή στον βίο και τα έργα του
Δημητρίου Ν. Βερναρδάκη, σ. 17-38.
Βάλτερ Πούχνερ: Η Φαύστα του Δημητρίου Βερναρδάκη: Το κύκνειο άσμα του Αθηναϊκού Ρομαντισμού, σ. 39-46.
Χαρά Μπακονικόλα: Η Μερόπη του Βολταίρου και του Δημητρίου Βερναρδάκη, σ. 47-56.
Άννα Ταμπάκη: Η θεωρία περί ρομαντικού δράματος και η Μαρία Δοξαπατρή, σ. 57-88.
Κυριακή Πετράκου: Έρωτας και εθνική προδοσία σε δύο έργα του Βερναρδάκη: Μαρία Δοξαπατρή και Ευφροσύνη, σ. 87-110.
Ιωσήφ Βιβιλάκης: Ο Δημήτριος Βερναρδάκης ως συγγραφέας θρησκευτικών σχολικών βιβλίων, σ. 111-128.
Άννα Καρακατσούλη: Η ιστορική διδασκαλία του Δημητρίου Βερναρδάκη, σ. 129-138.
Μαρία Τόμπρου: Ο Δημήτριος Βερναρδάκης και η Μπαλλάντα, σ. 139-144.
Αλεξία Αλτουβά: Η συμβολή του Δημητρίου Βερναρδάκη στην ανάδειξη των πρωταγωνιστριών του 19ου αιώνα, σ. 145-156.
Βαρβάρα Γεωργοπούλου: H πρόσληψη του Δημητρίου Βερναρδάκη στην μεσοπολεμική περίοδο, σ. 157-166.
Μηνάς Ι. Αλεξιάδης: Ο Δημήτριος Βερναρδάκης και τα «Περί Μουσικής», σ. 167-176.
Κώστας Γεωργουσόπουλος: Μια πρώιμη ερμηνεία της Αριστοτελικής καθάρσεως, σ. 177-180.
Σπύρος Α. Ευαγγελάτος: Πρέπει να μεταγλωττίζονται τα έργα του Δημητρίου Βερναρδάκη;, σ. 181-182.
Έλενα Καμηλάρη: Η τραγωδία Κυψελίδαι και το γερμανικό προτυπό της, σ. 183-195.

7) Theatre and Theatre Studies in the 21st Century. Proceedings. First International Conference. Πρακτικά του Α΄ Διεθνούς Συνεδρίου με θέμα: «Θέατρο και Θεατρικές Σπουδές στο κατώφλι του 21ου αιώνα. Επιμέλεια: Άννα Ταμπάκη-Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εκδόσεις Ergo 2010. 542 σ.

CONTENTS – TABLE DES MATIÈRES.
Anna Tabaki, Foreword/Avant-propos, σ. 11-12.
Walter Puchner, The Objectives of the Conference/Les objectifs du
congrès, σ. 13.

Opening Plenary Session/Séance plénière d’ ouverture.
Walter Puchner, Theatrologia quo vadis?, σ. 17.


Ι. Theories on theatre – Aspects of theory and historiography Autour de la théorie du drame – Questions d’ histoire et d’ historiographie théâtrales.
Marvin Carlson, Theatre Research in a Digital World, σ. 27-34.
Stratos E. Constantinidis, The Emotional Problem in the Courtroom and the Theatre: Should We Worry More When Fiction Imitates the Narratives of Reality or When Reality Imitates the Narratives of Fiction during the Era of Big Brother ?, σ. 35-48.
Claudine Elnécavé, Quelques réflexions sur les métamorphoses de la théorie de la mise-en-scène, σ. 49-53.
J. Michael Walton, Crisis, What Crisis?, σ. 55-65.
Lila Maraka, Activating Imagination: Myth, History and Literature, Memory and Remembrance as Material in a Theatre of Images. A Tendency in Contemporary Theater with reference to the works of Heiner MÜller, σ. 67-79.
Zoé Samara, Routine dénuée d’art (ou qui a tué la théorie?), σ. 81-87.
Anna Tabaki, La réception et ses métamorphoses: l’exemple grec moderne à travers le discours préfaciel, σ. 89-99.
Walter Puchner, The Historiography of Theatre after Evolutionism and Formalism. The Greek Case, σ. 101-106.
Georges P. Pefanis, Le maître omnipotent de la scène: aspects et limites de la métaphore théâtrale au début du xxi e siècle , σ. 107-115.
Kyriaki Petrakou, The Appeal of Modern Greek Theatre Abroad. The Case of Nikos Kazantzakis, σ. 117-125.
Sirkku Aaltonen, Does the Eel have a Gender? Processes of Interpretation into English of Three Plays by Laura Ruohonen, σ. 127-136.
Pirkko Koski, Anna Liisa and Corporeality of Memory, σ. 137-148.
Kalina Stefanova, Theory vs Theatre, σ. 149-152.
Erika Fischer-Lichte, Culture as Performance. Developing a Concept of Performance, σ. 153-163.
Henri Schoenmakers, I am the Other (sometimes). The Dynamics
of Involvement Proce sses during the Reception of Theatrical Events,
σ. 165-179.
John Somers, Creating a Bridge: Interactive Theatre and Audience Involvement, σ. 181-196.

ΙΙ. Revival and reception of ancient Greek drama Renouveau et réception du théâtre grec ancien.
Herman Altena – Platon Mavromoustakos, Hard Data, Tricky Numbers: Τhe Status of Databases οn Performances οf Ancient Greek Drama as Tools For Statistic and Comparative Research, σ. 199-217.
José Luis Navarro, Ancient Greek Drama in Spanish Secondary Schools, σ. 219-228.
Maria de Fátima Silva, The Nurse – a Classical Theme in Hélia
Correia’s Rancour, σ. 229-238.
Freddy Decreus, Can Greek Tragedy, When Staged in an Open Dramaturgical Style, still be Tragic?, σ. 239-253.
Kaiti Diamantakou, La réception de la nouvelle comédie attique et de la comédie romaine par la scène grecque moderne: sur les traces d’une remarquable absence, σ. 255-266.
Konstantza Georgakaki, La tragédie au Festival d’Athènes (1955- 1960): promotion touristique ou nouvelles quêtes esthétiques?, σ. 267-275.
Helen Fessas-Emmanouil, Eva Palmer-Sikelianou (1874-1952). Her Contribution to the Choreography of Ancient Drama, σ. 277-287.
Carol Gillespie – Lorna Hardwick, Theory and Practice in Researching Greek Drama in Modern Cultural Contexts: the Problem of the Photographic Image, σ. 289-299.
Ketevan Gurchiani, Sophocles on the Georgian stage: 20th century, σ. 301-309.
Dina Mantchéva, Les tragédies grecques dans l’interprétation de la dramaturgie symboliste, σ. 311-322.
Chara Baconicola, Deux Phèdres «bourgeoises» du xx e siècle, σ. 323-329.
Ketevan Nadareishvili, Medea on the Georgian Stage, σ. 331-339.
Savas Patsalidis, Re-membered Pain in John Jesurun’s Philoktetes, σ. 341-356.
Cleo Protokhristova, The Bulgarian Oedipus, σ. 357-365.
Bernd Seidensticker, Satyroi Redivivi: The Reception of the Satyrplay on the Modern Stage, σ. 367-377.
Grażyna Golik-Szarawarska, Christianisation of Antiquity in the Tragedies of Sophocles as Translated by Professor Tadeusz Zieliński, σ. 379-392.
Dmitry Trubotchkin, Ancient Drama in Post-Revolutionary Russia (1918-1928) and at the Beginning of the Xxi st Century, σ. 393-398.
Nurith Yaari, Greek Tragedy on the Israeli Stage, σ. 399-402.
Chrysothémis Stamatopoulou-Vasilakou, La réception du théâtre grec antique dans le bassin oriental de la Méditerranée au cours du xix e siècle et au début du xx e. Le cas de Smyrne et d’ Alexandrie, σ. 405-412.
David Wiles, Teaching Greek Theatre: The Methods of Copeau in the Context of Today, σ. 413-417.
Steve Wilmer, Women in Greek Tragedy: a Question of Ethics?, σ. 419-430.

III. Perspectives of Theatre Studies – Theatre and education Stratégie et perspective des études théâtrales – Théâtre et Éducation.
Evelyne Ertel, Les études théâtrales à la Sorbonne Nouvelle, σ. 433-440.
Marco de Marinis, Il dialogo fra teoria, pratica e storia. Problemi metοdologici degli studi teatrali, σ. 441-448.
Irène Perelli-Contos – Chantal Hébert, Pour comprendre le théâtre actuel. Approches de recherche et d’enseignement à l’université, σ. 449-457.
Irène Roy, Un outil pédagogique de création: les Cycles Repère, σ. 459-465.
Don Rubin, The Future of Theatre Studies: Dim and Darkening, σ. 467-472.
Abstracts/Résumés, σ. 473-500.
The Authors of the Volume/Les auteurs du volume, σ. 501-520.
Addendum/Annexe, σ. 523-542.