Αρχική » Ερευνα » Εκδόσεις » Παραρτήματα «Παραβάσεως»

Παραρτήματα «Παραβάσεως»

 

Α´ Κείμενα

1) Ηρώδης , Ή, Η σφαγή των νηπίων: Χριστουγεννιάτικο θρησκευτικό δράμα αγνώστου ποιητή σε πεζό λόγο από το χώρο των Κυκλάδων την εποχή της Αντιμεταρρύθμισης. Κριτική έκδοση με εισαγωγή, σημειώσεις και γλωσσάριο Βάλτερ Πούχνερ. Επιμέλεια: Ι. Βιβιλάκης, Παράβασις. Κείμενα 1. Αθήνα: Καστανιώτης, 1998. 221 σ.

Η κριτική αυτή έκδοση σε πεζό λόγο ενός άγνωστου θεατρικού έργου εντάσσεται στην προσπάθεια αναστήλωσης του θρησκευτικού θεάτρου στο Αιγαίο κατά το 17ο και 18ο αιώνα.

Περιεχόμενα
Πρόλογος, σ. 11 – 12.
Εισαγωγή.
Το χειρόγραφο, σ. 15 – 17.
Προέλευση και χρονολόγηση, σ. 17 – 20.
Περιεχόμενο και δομή, σ. 20 – 31.
Πηγές και επιδράσεις, σ. 31 – 33.
Γλώσσα και ύφος, σ. 33 – 40.
Λόγια και λαϊκά στοιχεία, σ. 40 – 46.
Οι ιταλικές διδασκαλίες και η παράσταση, σ. 46 – 50.
Θεατρολογική αποτίμηση και ένταξη στην αιγαιοπελαγίτικη θρησκευτική δραματουργία, σ. 51 – 52.
Η έκδοση, σ. 52 – 54.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, σ. 57 – 160.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, σ. 161 – 198.
ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ, σ. 199 – 216.
ΠΙΝΑΚΕΣ, σ. 218 – 221.

2) Πρώιμος ηθογραφικός νατουραλισμός στο επτανησιακό λαϊκό θέατρο. ΚΑΚΑΒΑ η κωμωδία του ζακυνθινού πατσά (1834). 112 σ. Φιλολογική έκδοση με εισαγωγή, σημειώσεις και γλωσσάριο Βάλτερ Πούχνερ. Παράβασις-Κείμενα 2. Αθήνα: Εκδόσεις Ergo 2008.

Ιδιότυπη διαλογική επτανησιακή σάτιρα με γραμμική δομή αλλεπάλληλων επεισοδίων, που σχετίζονται με την αγορά του πατσά, τις προτιμήσεις του πελάτη και τη δυνατότητα πληρωμής. Η τρίπρακτη κωμωδία είναι γραμμένη σε ζακυνθινό ιδίωμα.

Περιεχόμενα
Πρόλογος, σ. 9-12.
Εισαγωγή, σ. 13-59.
Εκδόσεις, σ. 15-20.
Ο συγγραφέας και η ηθογραφική συνείδηση, σ. 21-29.
Υπόθεση, σ. 29-33.
Είδος και θεματική, σ. 33-43.
Γλώσσα και ύφος, σ. 43-48.
Αποτίμηση και σημασία, σ. 48-52.
Εκδοτικά προβλήματα, σ. 53-59.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, σ. 61-92.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, σ. 93-101.
ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ, σ. 103-111.

Β´ Μελετήματα

1) Δάφνη. Τιμητικός τόμος για τον Σπύρο Ευαγγελάτο. Επιμέλεια: Ιωσήφ Βιβιλάκης, Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2001. 406 σ.

Τιμητικός τόμος για τα εξηντάχρονα του ομότιμου, πλέον, καθηγητή του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Σπύρου Α. Ευαγγελάτου.

Περιεχόμενα
Γεώργιος Δ. Μπαμπινιώτης: Το όραμα του Σπύρου Ευαγγελάτου, σ. 11-13.
Βάλτερ Πούχνερ: Πρόλογος, σ. 15-17.
Ιωσήφ Βιβιλάκης: Xρονολόγιο-Εργογραφία Σ. A. Eυαγγελάτου, σ. 19-34.
Στυλιανός Aλεξίου: Συμπληρωματικά στον Σολωμό (Eνημέρωση, θεωρία, και λογική στις σολωμικές έρευνες), σ. 35-38.
Nάσος Βαγενάς: Tο πρόβλημα της μετάφρασης του ελεύθερου στίχου: η ελληνική εμπειρία, σ. 39-48.
Δέσποινα Βλάσση: H σύνθεση του εκλεκτορικού σώματος (regola) και του Συμβουλίου των 150 της Kεφαλονιάς το 1751, σ. 49-63.
Kώστας Γεωργουσόπουλος: Ένας αναγεννησιακός, σ. 65-67.
Σάββας Γώγος: H σκηνή του θεάτρου της ελληνιστικής εποχής, σ. 69-75.
Άγγελος Δεληβοριάς: Ένας αινιγματικός θησαυρός κι ένα ερεθιστικό πρόβλημα, σ. 77-84.
Θεοχάρης Δετοράκης: O Ευαγγελισμός της Θεοτόκου στην πρώιμη βυζαντινή ρητορική και στην υμνογραφία, σ. 85-96.
Νίκος Ζίας: Η σκηνογραφία της Γενιάς του ’30, σ. 97-104.
Γεράσιμος Γ. Zώρας: Et in Arcadia… Goldoni, σ. 105-116.

Μαρίκα Θωμαδάκη: Η Νύχτα της Βαλόνης ή Ο «θάνατος» του Δον Ζουάν, σ. 117-124.

Ηρώ Κατσιώτη: Ο Ευάγγελος Παντόπουλος από το 1877 ώς το 1882, σ. 125-139.

Xρύσα Mαλτέζου: O άγιος Παντελεήμων και ο Pantalone της commedia dell’arte. Mία υπόθεση εργασίας, σ. 141-146.
Λίλα Mαράκα: Ο Ερωτόκριτος στο νεοελληνικό θέατρο. Για την πρώτη παράσταση του κρητικού έπους από την «Ελευθέρα Σκηνή» (1929), σ. 147-168.
Π. Δ. Μαστροδημήτρης: H λειτουργία της μνήμης στη Mυστική ζωή του Άγγελου Tερζάκη, σ. 169-173.
Πλάτων Mαυρομούστακος: Παραστάσεις αρχαίου ελληνικού δράματος και ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου: παρατηρήσεις με αφορμή πρακτικές του 19ου αιώνα, σ. 175-183.
M. Γ. Mερακλής: Η λαϊκή τέχνη απ’ τον αγροτικό στον αστικό χώρο. Μικρή συμβολή στη μελέτη μιας μετάβασης, σ. 185-190.
Kάρολος Mητσάκης: Tο γλωσσικό ζήτημα στο νεοελληνικό θέατρο του 19ου αιώνα: Tα Kορακιστικά (1813) του Iάκωβου Pίζου-Nερουλού (1778-1849), σ. 191-199.
Aγνή Mουζενίδου: Tο αρχείο Kώστα Mαυρομμάτη. Παρουσίαση ανέκδοτου αρχειακού υλικού για το θίασο των «Ενωμένων Καλλιτεχνών», σ. 201-214.
Xαρά Mπακονικόλα-Γεωργοπούλου: Tο Oνειρόδραμα του August Strindberg. Ένας προπομπός των δραματικών τάσεων του 20ού αιώνα, σ. 215-223.
Nικ. Π. Mπεζαντάκος: Σκηνές-καθρέπτες στον Φιλοκτήτη του Σοφοκλέους, σ. 225-231.
Xρ. Γ. Nτούμας: Δρώμενα στο προϊστορικό Aιγαίο, σ. 233-239.
Aναστασία Παπαδία-Λάλα: Oικιακή εργασία στο αστικό περιβάλλον της κρητικής κωμωδίας. Λογοτεχνικές απεικονίσεις και ιστορική πραγματικότητα, σ. 241-250.
Γεράσιμος Πεντόγαλος: Oμαδική νόσηση ηθοποιών ιταλικού θιάσου στο Aργοστόλι, στη διάρκεια επιδημίας το καλοκαίρι του 1816, σ. 251-258.
Kυριακή Πετράκου: Yπαρξισμός και ψυχανάλυση στο θέατρο του Nίκου Kαζαντζάκη, σ. 259-279.
Mάριος Πλωρίτης: O Σαίξπηρ, οι «Σαίξπηρ» το θέατρο και οι θεατρίνοι, σ. 281-288.
Bάλτερ Πούχνερ: H διασκευή της Eρωφίλης του Γεωργίου Xορτάτση από το Aμφι-Θέατρο στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Kρήτης 1996, ήτοι: Tι κερδίζει και τι χάνει ο σύγχρονος σκηνοθέ-
της στην προσαρμογή ενός αριστουργήματος της κλασικίζουσας δραματουργίας στους ρυθμούς της εποχής μας;, σ. 289-302.
Ι. Κ. Προμπονάς: Δύο Δωρισμοί στον Όμηρο που επιβιώνουν στη Nέα Eλληνική, σ. 303-310.
Kωνσταντίνος Σβολόπουλος: O Iωάννης Kαποδίστριας και το Eπτανησιακό ζήτημα, σ. 311-318.
Δημήτρης Σπάθης: Ιταλικές πηγές και κρητική αναγεννησιακή δραματουργία (Χορτάτσης, Τζιράλντι και Ευριπίδης), σ. 319-342.
Xρυσόθεμις Σταματοπούλου-Bασιλάκου: Ένα άγνωστο ληξουριώτικο θεατρικό χειρόγραφο. Μία πρώτη προσέγγιση, σ. 343-356.

Άννα Tαμπάκη: Η πρόσληψη του Vittorio Alfieri από τον ελληνικό Διαφωτισμό. Aισθητικές και μεταφραστικές καινοτομίες στην Kέρκυρα, 1826-1827, σ. 357-365.
Bασιλείος Φρ. Tωμαδάκης: Aνέκδοτη επιστολή του Aιμιλίου Bεάκη προς την Aρτεμισία Λανδράκη-Nτόκου (1924), σ. 367-374.
A. L. Vincent: Tραγούδια στο βουνό του Δία: O Ψηλορείτης σε έργα της Bενετοκρατίας στην Kρήτη, σ. 375-392.
Eλένη Φεσσά-Eμμανουήλ: Tο νέο υπαίθριο θέατρο στο πολιτιστικό πάρκο Δήμου Kαρδαμύλων της Xίου (1997-2001), σ. 393-399.


2) Κυριακή Πετράκου. Η Απήχηση τoυ Νεοελληνικού Θεάτρoυ στο Εξωτερικό. Μεταφράσεις - Παραστάσεις. Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2005. 174 σ.

Kατάλογος μεταφράσεων και παραστάσεων νεοελληνικών θεατρικών έργων στο εξωτερικό.

Περιεχόμενα
Εισαγωγή, σ. 9-27.
Μεταφράσεις, σ. 29-93.
Παραστάσεις, σ. 95-136.
Ευρετήριο ελληνικών τίτλων, σ. 137-144.
Ευρετήριο ξένων τίτλων, σ. 145-155.
Ευρετήριο συγγραφέων, σ. 157-159.
Ευρετήριο μεταφραστών, σ. 161-169.
Βιβλιογραφία, σ. 171-172.

3) ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Tιμητική Προσφορά στον Bάλτερ Πούχνερ. Επιμέλεια Iωσήφ Βιβιλάκης, Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών,
Ergo 2007. 1432 σ.
Tιμητικός τόμος για τα εξηντάχρονα του Αναπληρωτή Προέδρου
του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ.

ΠEPIEXOMENA

Σπύρος Α. Ευαγγελάτος: Χαιρετισμός στον Βάλτερ Πούχνερ, σ. 19-20.
Xρονολόγιο Βάλτερ Πούχνερ, σ. 23-24.
Aυτοτελείς Εκδόσεις του Βάλτερ Πούχνερ, σ. 25-29.
Βαγγέλης Αθανασόπουλος: Σχήματα πλοκής στο μυθιστόρημα και στο δράμα, σ. 31-37.
Γεώργιος Αικατερινίδης: Θεατρόμορφα στοιχεία σε εθιμικές εκδηλώσεις, σ. 39-46.
Μηνάς Αλ. Αλεξιάδης: Προσωπογραφία ενός λαϊκού ποιητή «ομιλιών» από τη Ζάκυνθο, σ. 47-54.
Μηνάς Ίωνος Αλεξιάδης: Κρίσιμα ιστορικά και ιδιωματικά χαρακτηριστικά της οπερέτας, σ. 55-65.
Στυλιανός Αλεξίου: Θέματα ποιητικής και ορολογίας στον Ερωτόκριτο, σ. 67-72.
Χρίστος Αλεξίου: O Ορέστης του Γιάννη Ρίτσου. Mια απόπειρα ανάλυσης, σ. 73-93.
Αλεξία Αλτουβά: Η επίδραση της Adelaide Ristori (1822-1906) στην ελληνική θεατρική πρακτική. Το παράδειγμα της Πιπίνας Βονασέρα (1838 ή 1842 - 1927), σ. 95-104.

Β. Δ. Αναγνωστόπουλος: Το θέατρο σκιών στην περιοχή της Καρδίτσας. Η περίπτωση του Αγραφιώτη καραγκιοζοπαίχτη Γιώργου Μελίγγη (1904-1994), σ. 105-117.
Κάτια Αρφαρά: Ο Αμαξάς Ένσελ στο Βασιλικό Θέατρο. Βαθμοί συγγενείας του Θωμά Οικονόμου με το νατουραλιστικό θέατρο, σ. 119-126.
Κώστας Ασημακόπουλος: Αναζητώντας τον Χόρχε λουίς Μπόρχες, σ. 127-130.
Νάσος Βαγενάς: Ένας πρόδρομος του Καρυωτάκη, σ. 131-135.
Georges Banu: La table d’Οrgon et la caméra de Βig Βrother-mise en scène et surveillance-, σ. 137-139.
Μ. Γ. Βαρβούνης: Θεατρικά στοιχεία στους εθιμικούς εκκλησιαστικούς πλειστηριασμούς, σ. 141-148.
Γωγώ Βαρζελιώτη: Η «σκηνογραφία» της κρητικής κωμωδίας και η αρχειακή της απεικόνιση (16ος-17ος αιώνας), σ. 149-157.
Ελένη Βαροπούλου: Ζωγραφική, μεταμόρφωση, παντομίμα στο μονόδραμα Proserpina του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, σ. 159-165.
Αρετή Βασιλείου: Η Μήδεια του Ιωάννη Ζαμπέλιου και το ιταλικό πρότυπό της, σ. 167-176.
Στέλλα Βατούγιου: Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς στον κινηματογράφο, σ. 177-187.
Έφη Bαφειάδη: Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος και η αρχαία ελληνική τραγωδία. Εισαγωγικές παρατηρήσεις, σ. 189-197.
Iωσήφ Bιβιλάκης: Aκολουθία του ψευδασκητού Αυξεντίου. Aνέκδοτη υμνογραφική παρωδία του 18ου αιώνα, σ. 199-218.
Ulf Birbaumer: Mit Goldoni gegen die Wiener Theaterreform. Bernardons “schrankenloser mimus” gegen eine aufklärichte kulturpolitik, σ. 219-223.
Βασίλης Βιτσαξής: Τα σύνορα του νοητού και ο ρόλος του παγκόσμιου μύθου της τέχνης, σ. 225-228.
Δέσποινα Βλάσση: Mαρία Τζιγκριλάρα εναντiον Πάνου Σπύρου: διαζύγιο κοινή συναινέσει λόγω ελλείψεως συναινέσεως, σ. 229-240.
Marvin Carlson: Memory theatres and theatre memories, σ. 241-250.
Caterina Carpinato: Niccolò Tommaseo, le Scintille greche e la raccolta dei canti popolari. Contributo per una storia delle relazioni fra la cultura italiana e cultura greca a metà Ottocento, σ. 251-268.
Stratos Constantinidis: Platonic love, σ. 269-276.
Πέτρος Γέμτος - Φανή Γέμτου: Θέατρο και επιστήμη, σ. 277-286.
Κωνστάντζα Γεωργακάκη: Ένας Aυστριακός στην αθηναϊκή σκηνή του 20ού αιώνα. Η περίπτωση του Arthur Schnitzler, σ. 287-303.
Βαρβάρα Γεωργοπούλου: Τάσεις και στάσεις της κριτικής σκέψης στον περιοδικό θεατρικό τύπο του μεσοπολέμου, σ. 305-315.
Xenia Georgopoulou: The pairing of the shrew: Shakespeare’s shrews as defenders of his wronged heroines, σ. 317-323.
Κώστας Γεωργουσόπουλος: Ο Ροντήρης ως δάσκαλος, σ. 325-327.
Γιώργης Γιατρομανωλάκης: Ο Καζαντζάκης και ο Σεφέρης για τον Γκρέκο: μια σύγκριση, σ. 329-346.

Αντώνης Γλυτζουρής: Σχετικά με τη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού πρωτοποριακού θεάτρου, σ. 347-357.
Σάββας Γώγος: Η Ηλέκτρα του Σοφοκλή σε έναν αμφορέα από τη Βοστώνη, σ. 359-363.
Άγγελoς Δεληβορριάς: Το αρχείο του Γιάννη (Τζων) Στεφανέλλη στο Μουσείο Μπενάκη. Μια πρώτη καταγραφή, σ. 365-372.
Βασιλική Δεμερτζή: Οιδίπους επί Κολωνώ και Βασιλιάς Ληρ. Ο ρόλος των στοιχείων της φύσης στο οδοιπορικό αυτογνωσίας δύο τραγικών ηρώων, σ. 373-383.
Θεοχάρης Δετοράκης: Το διαλογικό στοιχείο στους λειτουργικούς ύμνoυς (Κανόνες, Ιδιόμελα, Στιχηρά), σ. 385-397.
Κωνσταντίνος Α. Δημάδης: Οι προϋποθέσεις για την πρώτη με-
τάφραση ελληνικού μυθιστορήματος στo γερμανικό χώρο μετά το 1830: Ο Εξόριστος του 1831 του Αλέξανδρου Σούτσου, σ. 399-412.
Aνδρέας Δημητριάδης: Iστορία και μυθολογία: τα θεατρικά ανέκδοτα του Νικόλαου Λάσκαρη, σ. 413-421.
Καίτη Διαμαντάκου - Αγάθου: Η επιβίωση και αναβίωση του Αριστοφάνη με όχημα τον Πλούτο, σ. 423-432.
Helmut Eberhart: Wallfahrt und Wallfahrtsforschung. Aktuelle Tendenzen und Zugänge, σ. 433-450.
Claudine Elnécavé: L’ espace vocal novarinien dans L’Atelier Volant, σ. 451-454.
Αγγελική Ζάχου: Εκδοχές του μουσικού στοιχείου στις νεοελληνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος - με αφορμή τους Πέρσες: Χρήση και χρησιμότητα, σ. 455-467.
Γεράσιμος Ζώρας: Παλαμικές κρίσεις για τη Νεκρή Πολιτεία του D’Annunzio, σ. 469-482.
Ketevan Gurtschiani: Polyphem und Devi. Geschichten von kannibalistischen Riesen in altgriechischer und georgischer Tradition, σ. 483-491.
Lorna P. Hardwick: Text and performance in ancient greek plays on the modern stage: the case of Aristophanes Εcclesiazusai, σ. 493-500.
Γρηγόρης Ιωαννίδης: Ο θεατής που δεν μπορούσε να δει τη γυναίκα του σαν ένα καπέλο. Οι έρευνες του Ludwig Wittgenstein σχετικά µε το «βλέπω ως» και η εφαρµογή τους στην περίπτωση του θεατρικού φαινοµένου, σ. 501-529.
Τζωρτζίνα Κακουδάκη: Η μετατόπιση του μύθου: το έργο Greek του Στήβεν Μπέρκοφ και το πρότυπό του, σ. 531-537.
Ηρακλής Εμμ. Καλλέργης: Οι κρητικοί λόγιοι Αντώνιος Καλλέργης και Θωμάς Τριβιζάνος (16ος αι.), σ. 539-545.
Ματίνα Καλτάκη: Η κωμωδία ως έμμεση πηγή της ιστορίας. Υπηρέτριες στην ελληνική κωμωδία (1863-1913), σ. 547-560.
Έλενα Καμηλάρη: Το δίκαιο στον Έμπορο της Βενετίας του Σαίξπηρ, σ. 561-571.
Μαριάνθη Καπλάνογλου: «Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» ή μήπως όχι; Μετασχηματισμοί των ελληνικών μαγικών παραμυθιών και κοινωνικό πλαίσιο της αφήγησης, σ. 573-582.
Στέλλα Καποδίστρια & Έρι Κύργια: Δράμα = 0,627389 –0,201533 x Κωμωδία. Μερικά στατιστικά στοιχεία για το θεατρικό κοινό της Αθήνας κατά τη χειμερινή θεατρική περίοδο 2005-2006,
σ. 583-593.

Κώστας Καραποτόσογλου: «Kουμέντιῳ»: λέξη άπαξ της μεσαιωνικής ελληνικής, σ. 595-597.
Μαρία Κέκκου: Ο Δούκας του Α. Ρ. Ραγκαβή, μια προσπάθεια ιστορικής μυθοπλασίας, σ. 599-608.
Γιώργος Κεχαγιόγλου: Για τις αδιερεύνητες ελληνόγλωσσες πηγές δύο «διηγημάτων» του Σ. A. Kουμανούδη (Στράτης Kαλοπίχειρος, Ϛ΄ 89-378· H΄ 216-438), σ. 609-619.
Νικόλαος Κονομής: Τον μέχρι της παρόδου δημοτικόν, σ. 621-623.
Pirkko Koski: Global, Local, and Universal. Two Approaches to Ancient Greek Tragedy, σ. 625-632.
Μαρίνα Κοτζαμάνη: Κόκκινο ή ο Κριστιάν Λακρουά αυτοβιογραφούμενος, σ. 633-640.
Αντώνης Σ. Κουτσελίνης - Β. Ιωαννίδου: Το έγκλημα σήμερα. Μια πρώτη κοινωνιολογική και ψυχολογική προσέγγιση, σ. 641-645.
Γεωργία Λαδογιάννη: Θυσιασμένες γυναίκες στο ελληνικό δράμα, σ. 647-670.
Ίλια Λακίδου: Δίαυλοι πρόσληψης της ελληνικής θεατρικής αισθητικής την πρώτη μεταπολεμική περίοδο (1949-1967). Η περίπτωση της Ηλέκτρας του R. Strauss (Staatstheater Stuttgart, 1964) σε σκηνογραφική επιμέλεια του Σπύρου Βασιλείου, σ. 671-683.
Άννα Λυδάκη: Οι Καλόγεροι του Γεώργιου Βιζυηνού: μελέτημα ενός λογοτέχνη ή λογοτεχνική μαρτυρία; σ. 683-691.
Cristiano Luciani: Contributo alla lettura dello Ιερό Σφάγιο di Pandelìs Prevelakis (1909-1987), σ. 693-705.
Απόστολος Μαγουλιώτης - Όλγα Παναγιώτου - Κατερίνα Ζησάκη: Παρατήρηση και αξιολόγηση παραστάσεων ενός έργου θεάτρου σκιών, σ. 707-716.
Χρύσα Μαλτέζου: Oι Έλληνες της Βενετίας υπερασπίζονται τα δίκαιά τους. Μέ αφορμή μια θεατρική παράσταση (1785), σ. 717-725.
Dina Mantchéva: Le folklore dans le drame symboliste francophone et russe, σ. 727-735.
Βίκυ Μαντέλη: Το λογοπαίγνιο στις νεοελληνικές θεατρικές μεταφράσεις των Αχαρνέων του Αριστοφάνη. Μεταφορά ή δημιουργία;, σ. 737-750.
Λίλα Μαράκα: Η μετάφραση των Ληστών του Σίλλερ για την ελληνική σκηνή του 19ου αιώνα, σ. 751-763.
Αθανάσιος Μαρκόπουλος: Ζητήματα ιδεολογίας και ταυτότητας στο χρονικό του Λεοντίου Μαχαιρά, σ. 765-772.
Π. Δ. Μαστροδημήτρης: Ένας διάλογος πάθους και γαλήνης στα Λογοτεχνήματα Μικρά του Άγγελου Σ. Βλάχου (Τόμοι Β' και Γ'), σ.
773-779.
Πλάτων Mαυρομούστακος: Από την ιταλική σκηνή στην αρχαία: σκηνοθεσία του αρχαίου δράματος και θεατρικός χώρος, σ. 781-793.
Μ. Γ. Μερακλής: Ο από σκηνής και ο από πλατείας λόγος. Η συμβολή του Β. Πούχνερ στη μελέτη της θεατρικής γλώσσας, σ. 795-802.
Domenica Minniti-Gonias: Gli “italianismi” nella tradizione cretese: Ι. Katzùrbos, σ. 803-813.
Μαρία Μιρασγέζη: Η παρουσία της λαϊκής παράδοσης στις τραγωδίες του Νίκου Καζαντζάκη, σ. 815-832.
Dietz-Rudiger Moser: Männer in Frauenrollen, Frauen in Männer rollen. Zum Kleider- und Geschlechtertausch, besonders im Leben, im Volksbrauch und auf der Bühne, σ. 833-848.
Emmanuelle Moser-Karagiannis: Sur trois êtres fantastiques des légendes populaires grecques, σ. 849-860.
Ειρήνη Μουντράκη: Fedra indimenticabile. H Φαίδρα του Γκαμπριέλε Ντ’ Αννούντσιο, σ. 861-870.
Διονύσης Μουσμούτης: Σχέδια για μια φιλόδοξη θεατρική εξόρμηση στη Βιέννη του 1873. Μια ανέκδοτη επιστολή του Διονυσίου
Ταβουλάρη στον Παντελή Σούτσα, σ. 871-879.
Ευάγγελος Μουτσόπουλος: To θεατρικό έργον ως σημειωτική εξαντικειμένιση του φανταστικού, σ. 881-882.
Χαρά Μπακονικόλα: Τα «εν ταις φιλίαις πάθη» και το ήθος της Μήδειας, σ. 883-890.
Αλίκη Μπακοπούλου-Χωλς: Ποιητική και ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σ. 891-902.
Irena Bogdanović: Η θυσία του Αβραάμ (1799) του σέρβου θεολόγου Vićentije Rakić, σ. 903-907.
Ιφιγένεια Μποτουροπούλου: Η κίνηση των ιδεών στη Γαλλία μέσα από το ρεπερτόριο της Comédie-Française (1680-1789), σ. 909-916.
Κατερίνα Μπρεντάνου: Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Από το όραμα στις πρώτες παραστάσεις (1880-1900), σ. 917-928.
Aύρα Ξεπαπαδάκου: Bon pour l’orient Ι Ο γαλλικός μελοδραματικός θίασος Lassalle-Charlet στην Αθήνα. Μία πρώτη καταγραφή, σ. 929-945.
Σάββας Πατσαλίδης: Tο μοντέρνο Bayreuth, η μεταμοντέρνα Disneyland και το παγκόσμιο Las Vegas. Περί τόπων και ουτοπιών, σ. 947-960.
Σταύρος Περεντίδης: Ο Αριστοφάνης για την πολυανδρία: Μικρό σχόλιο στις Εκκλησιάζουσες 614 επ., σ. 961-966.
Κυριακή Πετράκου: Δύο δραματικοί διαγωνισμοί της Ακαδημίας Αθηνών, σ. 967-978.
Σπύρος Πετρίτης: Η τραγική διάσταση του υπαρξισμού και ο σύγχρονος κινηματογράφος. Μια παράλληλη ανάγνωση του Huis Clos του Jean-Paul Sartre και του Malholland Drive του David Lynch, σ. 979-985.
Γιώργος Πεφάνης: Γενικευτικές αποφάνσεις στο έργο του Καμπανέλλη, σ. 987-1008.
Cleo Protokhristova: Medea in Bulgaria – Text vs Scene, σ. 1009-1018.
Μαρία Πρωτόπαππα-Μαρνέλη: «Οίον θέατρον απολωλεκώς».
Σκηνική παρουσία και θεατρική ορολογία ως αρωγός της διδασκαλίας των Στωικών, σ. 1019-1029.
Ιωάννα Ρεμεδιάκη: Ο Καιρός της Αντιγόνης. Οι πρώτες παραστάσεις της τραγωδίας του Σοφοκλή στη νεοελληνική σκηνή, ιδωμένες μέσα από τον τύπο της εποχής, σ. 1031-1042.
Ελισάβετ Σακελλαρίδου: Η παραστασιμότητα του σωματικού πάθους στον δραματικό λόγο του Σοφοκλή, σ. 1043-1052.
Ζωή Σαμαρά: «Ανα-τροπή». Η φωνή του συγγραφέα στο θεατρικό κείμενο, σ. 1053-1061.
Guy Saunier: Ομορφιά, λάμψη και ουράνια σώματα στα ελληνικά δημοτικά τραγούδια, σ. 1063-1074.
Κωνσταντίνος Σβολόπουλος: Σχόλιο σε μια παραίνεση του Λόρδου Μπάυρον προς τους επαναστατημένους Έλληνες, σ. 1075-1078.
Μανώλης Σειραγάκης: Σχέσεις του Θεάτρου Σκιών με τα υπόλοιπα είδη θεάτρου. Η περίοδος του Μεσοπολέμου, σ. 1079-1087.
Μανόλης Σέργης: «Ύμνος εκφράζων τα ύψιστα αισθήματα και τας ενθερμοτέρας του έθνους ευχάς πρέπει και γλώσσης της ευγενεστέρας και υψηλοτέρας να ποιήται χρήσιν»: «Περιπέτειες» του Εθνικού Ύμνου τον 19ο αιώνα, σ. 1089-1106.
Αφροδίτη Σιβετίδου: Μύθος και αντιθετικότητα: Ο Αντίπαλος Άλλος, σ. 1107-1114.
Maria de Fátima Silva: Language, barbarity and civilization. Excess by Hélia Correia, σ. 1115-1127.
Δημήτρης Σπάθης: Η Ιφιγένεια του Γκαίτε και η συμμετοχή της στην πορεία του νεοελληνικού θεάτρου, σ. 1129-1141.
Κωνσταντίνα Σταματογιαννάκη: Η διαχείριση θεατρικών φωτογραφικών τεκμηρίων: Η περίπτωση της συλλογής του Ε.Λ.Ι.Α., σ. 1143-1155.
Χρυσόθεμις Σταματοπούλου-Βασιλάκου: Ιωάννης Μ. Ραπτάρχης. Ένας παραγνωρισμένος του ελληνότροπου ρομαντισμού, σ.
1157-1172.
Άννα Σταυρακοπούλου: Κατσαντώνης και Καραγκιόζης: Από το λόγιο μυθιστόρημα στον μπερντέ, σ. 1173-1181.
Έρη Σταυροπούλου: Για τις θεατρικές μεταφράσεις του Κώστα Χατζόπουλου, σ. 1183-1193.
Eva Stehlíková: Antigone Swept Away, or Antigone Beyond the Pale, σ. 1195-1198.
Εύα Στεφάνη: Σιωπηλός μάρτυς του Άλφρεντ Χίτσκοκ: Mια τηλεοπτική ανάγνωση, σ. 1199-1207.
Μάνος Στεφανίδης: Όταν η Αριάδνη ονειρεύεται. Δευτερολογία για τον Γιαννούλη Χαλεπά, σ. 1209-1214.
Ευανθία Στιβανάκη: Θέατρο και διήγημα: Εκλεκτικές συγγένειες στον κόσμο του Ροΐδη, σ. 1215-1231.
Grażyna Golik Szarawarska: The light of benevolence in the gloom of
destiny. Oedipus Rex and Oedipus at Colonus by Sophocles on Polish stages, σ. 1233-1245.
Παναγιώτα Σωτήρχου: Μενέλαος Λουντέμης: Ταξίδια του χαμού - Γιώργος Σκούρτης: Ο Μετανάστης, σ. 1247-1253.
Άννα Ταμπάκη: Νεοελληνικός Διαφωτισμός: Η διαμεσολάβηση του μεταφραστικού εγχειρήματος, σ. 1255-1267.
Δημήτρης Τσατσούλης: Η πρόσληψη του Φιλοκτήτη από το σύγχρονο θέατρο, σ. 1269-1283.
Αστέριος Τσιάρας: Η παιδαγωγική αξία του εκπαιδευτικού δράματος, σ. 1285-1295.
Άννα Τσίχλη: Viva la compagnia! Μια περισκοπική ματιά στις κωμωδίες του επτανησιακού θεάτρου, σ. 1297-1307.
Eλένη Φεσσά-Eμμανουήλ: Kινηματοθέατρα και κινηματογράφοι
της μεσοπολεμικής Αθήνας με αρχιτεκτονική υπογραφή, σ. 1309-1322.
Ευσεβία Χασάπη-Χριστοδούλου: Φιλολογικές Έριδες. «Ξενο-
πουλιάδα» (1903-1931), σ. 1323-1336.

Θόδωρος Χατζηπανταζής: Αναζητώντας τον Γιάννη Μπράχαλη. Οι όροι και τα όρια της προφορικής ιστορίας στην περίπτωση του ελληνικού Θεάτρου Σκιών, σ. 1337-1345.
Μαρία Χουλιαρά: Διασκεδάζοντας με τον Νικόλαο Λάσκαρη. Η συμβολή του ιστορικού και θεατρικού συγγραφέα στο αθηναϊκό πνεύμα της belle époque, σ. 1347-1357.
J. Michael Walton: Time-travelling in theatre history, σ. 1359-1366.
Andrew Walker White: From Euripides to Koukouzeles and Back. Α survey of greek musical culture from antiquity to late byzantine Times, σ. 1367-1380.

4) Tης Αγνής: υστερόγραφο. Τόμος στη μνήμη της επίκουρης καθηγήτριας Αγνής Τ. Μουζενίδου. Επιμέλεια: Κ. Γεωργακάκη-Εύα Στεφανή, Aθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2008. 208 σ.
Στο Α΄ μέρος συμμαθητές, συνεργάτες, φοιτητές και συνάδελφοι της Αγνής Μουζενίδου αναφέρονται στα παιδικά της χρόνια, στη φοίτησή της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στην ακαδημαϊκή καριέρα της. Στο Β΄ μέρος ακολουθεί: Ελληνική βιβλιογραφία για την υποκριτική τέχνη και τους Ηθοποιούς στον 20ό αιώνα .

Περιεχόμενα
Εισαγωγή, σ. 113-116.
Πηγές υλικού, σ. 117.
Αποδελτίωση περιοδικών, σ. 118-122.
1. Βιβλία
Βιογραφίες ελλήνων ηθοποιών – Λευκώματα, σ. 123-132.
Αυτοβιογραφίες – Μαρτυρίες, σ. 133-139.
Ιστορία νεοελληνικής υποκριτικής και η τέχνη του ηθοποιού, σ. 140-154.
Επετειακοί τόμοι, σ. 154-156.
Συλλογές κριτικής, σ. 157-158.
Τοπικά θέατρα Ελλάδας, σ. 158-160.
Γελοιογραφικές προσωπογραφίες – Θεατρικά ανέκδοτα, σ. 160-161.
2. Δημοσιεύματα σε ημερήσια και περιοδικά έντ υπα .
Αφιερώματα σε ηθοποιούς, σ. 162-172.
Αφηγήσεις – Μαρτυρίες, σ. 172-173.
Συγκεντρωτικές Βιογραφίες Ελλήνων Ηθοποιών, σ. 174-175.
Ιστορία του Νεοελληνικού Θεάτρου & της Υποκριτικής Τέχνης, σ. 176.
Άρθρα, σ. 176-184.
Έρευνες, σ. 184.
Επικαιρότητα – Προβληματισμοί – Κρίσεις, σ. 185-189.

Θεατρική Εκπαίδευση.
Άρθρα, σ. 190-195.
Έρευνες, σ. 195-196.
Ξένο Θέατρο.
Θέατρο Εξωτερικού, σ. 196-199.
Ξένοι Θίασοι στην Ελλάδα, σ. 199-201.
Συνεντεύξεις, σ. 201-206.
5) Κυριακή Πετράκου - Διονύσης Ν. Μουσμούτης. O Σταθάτειος
Δραματικός Διαγωνισμός της Εταιρείας Ελλήνων
Θεατρικ ών Συγγραφέων .
Aθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2008. 226 σ.
Η προκήρυξη του θεατρικού διαγωνισμού, που ίδρυσε ο κοσμικός
Αντώνιος Σταθάτος, το 1930, οι κρίσεις και τα σχόλια, που διατυπώ-
θηκαν για τα έργα που συμμετείχαν στην κρίση καθώς και η τελική
έκθεση της κριτικής επιτροπής.

 

Γ´ Βιβλιογραφία-Βοηθήματα

1)Βίος και έργο Βάλτερ Πούχνερ. Βιβλιογραφικό δοκίμιο που περιλαμβάνει βιογραφικά, δημοσιεύματα, αναφορές, ευρετήρια, αναλύσεις και πρόσληψη του έργου του καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2007. 826 σ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Του ποιήσαι βιβλία πολλά ούκ έστιν περασμός. Εισαγωγή σε ένα βιβλιογραφικό δοκίμιο, σ. 9-13.

Μέρος α΄
Βιογραφικά, σ. 15-16.
Ερευνητικές υποτροφίες και προγράμματα (εκτός του Tμήματος Θεατρικών Σπουδών), σ. 17-18.
Επισκέπτης καθηγητής, σ. 19.
Τιμητικές διακρίσεις, σ. 21-22.
Συμμετοχή σε συνέδρια με επιστημονικές ανακοινώσεις, σ. 23-42.
Δημόσιες ομιλίες και διαλέξεις, σ. 43-58.
Πανεπιστημιακές παραδόσεις, σ. 59-66.
Εκδόσεις επιστημονικών περιοδικών και σειρών, σ. 67-68.
Επιστημονική εποπτεία σε διδακτορικές διατριβές, σ. 69-70.

Μέρος β΄
Δημοσιεύματα - κρίσεις - αναφορές, σ. 71-339.
Ευρετήριο προσώπων, σ. 343-357.
Ευρετήριο περιοδικών, σ. 357-362.

Μέρος γ΄
Αναλύσεις και πρόσληψη, σ. 363-827.

 

2) Οδηγός Νεοελληνικής Δραματολογίας. Κωνστάντζα Γεωργακάκη - Βάλτερ Πούχνερ, Αθήνα: Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Ergo 2009. 188 σ.

Χρηστικός οδηγός, που περιλαμβάνει 158 θεατρικά κείμενα από το κρητικό θέατρο μέχρι τις μέρες μας. Το αναγνωστικό κοινό έχει την ευκαιρία να γνωρίσει τις ιδεολογικές παραμέτρους τους, τον τόπο και τον χρόνο της δράσης καθώς και τον αριθμό των σκηνικών προσώπων.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Πρόλογος.
Κρητικό Θέατρο, σ. 19-20.
Επτανησιακό Θέατρο, σ. 29-37.
Αιγαιοπελαγίτικο Θέατρο, σ. 35-43.
Προεπαναστατικό Θέατρο, σ. 45-51.
Μετεπαναστατικό Θέατρο, σ. 53-93.
Θέατρο των Ιδεών, σ. 95-118.
Μεσοπολεμικό Θέατρο, σ. 119-129.
Μεταπολεμικό Θέατρο, σ. 131-188.